سورن کی یر کگور فیلسوف به معنای متعارف نیست. مخالفت او با عقل جزئی و تفکر انتزاعی آنچنان است که نمی توان وی را فیلسوف به معنای اصطلاحی آن یعنی کسی که به متافیزیک می پردازد، تلقی کرد. کی یر کگور را سر سلسله فیلسوفان اگزیستانسیالیست دانسته اند؛ متفکرانی که می توان گفت به متافیزیک روی خوش نشان نمی دهند. اگزیستانسیالیستهای پس وی، به دوشاخه تقسیم شدند: الحادی و دینی؛ اگرچه خود وی ملحد نبود.

معمولا برای بیان اندیشه های کی یر کگور، دانستن وقایع زندگی او را مقدمه ای ضروری می شمرند، چرا که اندیشه وی به شدت متاثر از زندگی اش بوده است...

فلسفه دانشی بنیادین و پایه ای محسوب می شود که آموزش آن در جامعه می تواند قدرت تحلیل، استدلال و دیگر توانایی های عقلی و ذهنی افراد را افزایش داده و باعث ارتقای سطح فرهنگ جامعه شود.

با همه پیشرفتهای سالیان اخیر در زمینه علوم انسانی، ما همچنان شاهد نوعی کم اعتنایی به فلسفه در ایران هستیم که اثرات آن را در وضعیت نظام آموزشی در سطوح مختلف از دبستان تا دانشگاه می توان مشاهده کرد؛ در حالی که در کشورهای پیشرفته «فلسفه برای کودکان» نیز به شدت مورد توجه قرار گرفته است.

علت این بی اعتنایی را باید در نگاه نادرست به فلسفه جستجو کرد. بسیاری بر این باورند که فلسفه، علمی است که تنها به درد کسانی می خورد که در رشته های علوم انسانی و بخصوص فلسفه تحصیل می کنند. در حالی که همانطور که گفته شد، پیامد آموزش فلسفه، ارتقای توانایی های ذهنی افراد جامعه است و این موضوع تنها مورد نیاز دانشجویان رشته فلسفه نیست...