...او می دانست که آینده جامعه ما را نه فقط محصولات فرهنگی غرب که ورود مدرنیزاسیون حتی بدون این مولفه های فرهنگی نیز تهدید می کند.«برای اشاعه تفکر آمریکایی در روسیه و چین حتماً لازم نیست که به آنها اجازه افتتاح پیتزا فروشی و یا ویدئو کلوپ در میدان های بزرگ مسکو و پکن داده شود، بلکه «تعلیمات واحد نظام جهانی آموزش» برای آن که دانشجویان چینی را بدان جا بکشانند که خود را قربانی «دموکراسی امریکایی» کنند، کافی است.»

اما آیا چاره آن است که در را به روی محصولات دنیای مدرن ببندیم و خود را در قرنطینه قرار دهیم؟...

...دین در اندیشه آوینی پویاست، تنها به درد مجالس آیینی نمی خورد؛ می توان از آن در متن زندگی استفاده کرد. چه بسیار افرادی در جامعه ما هستند که در مقابل معضلات فکری نوین درمانده اند و به جای مصاف با آنها، دین و تفکر خود را به کنج عزلت فرستاده اند. به عبارت دیگر به جای ارائه راه حل، صورت مساله را پاک کرده اند. با این دین «به کنج عزلت رفته» دیگر نباید انتظار داشت که جوان امروز به «مکاتب دیگر» روی نیاورد.

...آوینی مهمترین دغدغه حال حاضر را«تسخیر روح و جوهر تمدن جدید» می دانست، موضوعی که نه در زمان حیاتش و امروز جدی گرفته نشده است...