چشم را به هم گذاشتیم یکسال گذشت .انگار همین دیروز بود که صدرا مجد اومد و گفت بیا میخوایم یه صفحه منتشر کنیم به نام صفحه جوان. من هم که طبق معمول با همه چیز با شک وتردید برخورد می کنم – به خصوص اگه از نوع مدرنش باشه مثل مطبوعات – مونده بودم قبول بکنم یا نه .تازه به این فکر بودم که اصلا این کار برا من  فایده ای داره یا نه؟ بالاخره تصمیم گرفتم که در جلسات اکسیر شرکت بکنم گفتم به هر حال برا خودش تجربه ایه. و همین طور هم بود. و اما اون تجربه ها: اول اینکه ثمره کار گروهی کردن را دیدم.هم فکری در جلسات اکسیر باعث شد یکسال مطالب مفید و آموزنده ای را بچه ها بنویسن، یعنی یه کار مداوم وطولانی مدت، کاری که قبل از اون اصلا فکر نمی کردم عملی باشه. یه مطلب دیگه هم که برام جالب بود این که هر کدوم از بچه ها استعداد خاصی دارن که در جای خودشون مفید و ارزنده هستن . یکی مطلب طنز می نویسه و به هر چیز نگاه می کنه می تونه نکات جذابی پیدا کنه که آدم ازین همه ذوقش تعجب می کنه ، یکی به تحلیل مطالب علاقه داره ، یکی همه چیز را می خواد از دریچه عرفان و یا دین ببینه و دیگری هم ذوق طراحی و به تصویر کشیدن اونچه که دور واطراف خودش می بینه و...

به هر حال کار کردن در یک محیط فرهنگی جوان  جذابیت، شادابی و حال وهوای خاصی داره که شاید خیلی جاهای دیگه پیدا نشه.

و مطلب آخر هم اینکه رسیدم به مطلبی که قدیمیها می گفتن دل را بزن به دریا و دست به کار شو، از تو حرکت، از خدا برکت.

 «خداى مسيحيان خدايى نيست كه فقط فاعل حقايق هندسى و نظم عناصر و اركان باشد.  اين تصور، تصور مشركان و اپيكوريان است، همه كسانى كه خداوند را بدون پيامبر خدا طلب مى كنند و در مرتبه طبيعت متوقف مى شوند، يا نورى را كه موجب رضاى خاطر آنان شود نمى يابند و يا به يك راه شناختن خداوند و خدمت به او بدون آنكه ملازم با شفاعت شفيع باشد مى رسند و بدين طريق يا در ورطه الحاد و يا در ورطه خداى مكانيكى هبوط مى كنند؛ و اين دو چيزى است كه دين مسيحى تقريباً به يك ميزان از آن ها نفرت دارد.»
بلز پاسكال(Blaise Pascal)

جملات بالا سخنان دانشمندى است كه اگر در دايرة المعارف هاى دنياى جديد به دنبال يافتن اطلاعاتى درباره او باشيد، در بخش هايى مانند رياضى و فيزيك وكامپيوتر، بيشتر با نام او و كارهايى كه انجام داده است آشنا مى شويد تا در بخش هايى مانند فلسفه و مذهب.

نوشتن درباره ایدز و راهکارهای مقابله با آن مانند نوشتن درباره بسیاری از مقولات اجتماعی وفرهنگی دیگر دشوار است. نه فقط از جهت آنکه شناخت راهکارهای مقابله با آن – مثل تمامی معضلات اجتماعی دیگر – پیچیده، فرسایشی و در ارتباط تنگاتنگ با دیگر مولفه های فرهنگی است، بلکه بیشتر بدین جهت که این موضوع – باز مثل تمامی معضلات اجتماعی دیگر- گرفتار عوام زدگی ، سیاست زدگی و ایدئولوژی زدگی شده است. در این مقاله بیشتر سعی دارم به بررسی ارتباط ایدز با دیگر پدیده ها وهنجارهای اجتماعی بپردازم.درباره مبارزه با ایدز مدتها با نسخه هایی روبرو بوده ایم که هیچ توفیقی در کاهش این بیماری نداشته اند. بسیاری پذیرفته اند که ایدز زائیده روابط نامشروع خارج از خانواده می باشد و راهکار دستگاه های فرهنگی نیز برای مبارزه با این بیماری صرفا پند و اندرز به جوانان و محدود کردن روابط با جنس مخالف به ازدواج دائم شده است.

شاید در نگاه گذرا به آمار مبتلایان به ایدز درستی این نظریه منطقی به نظر آید  و این مساله را در ذهن متبادر سازد که در ایران به دلیل عدم رواج فساد اخلاقی اکثر مبتلایان، معتادان تزریقی می باشند.(طبق آخرین آمار تا تاریخ 1/4/85 تعدادمبتلایان به ایدز از طریق تزریق 8550 نفر و از طریق روابط جنسی985 نفر بوده است.) به این لحاظ شاید نوعی رضایت از اینکه آمار مبتلایان از طریق روابط جنسی ناچیز جلوه می کند هم ابراز شود. اما مطابق معمول این نتیجه گیری ها گزینشی ، غیرواقعی و ایدئولوژیک می باشند که بیش از آنکه واقعیت را به ما بنمایانند سعی دارند به نتایجی از پیش تعیین شده برسند. مسلما فساد اخلاقی یکی از عوامل مهم شیوع ایدز در جهان از جمله کشور های غربی می باشد.

امام رضا عليه‌السلام :

«كُلّما اَحْدَثَ الْعِبادُ مِنَ الذُّنوبِ ما لَمْ يَكُونُوا يَعْمَلُونَ، اَحْدَثَ اللهُ لَهُمْ مِنَ الْبَلاءِ ما لَمْ يَكُونُوا يَعْرِفُونَ »

هرگاه مردم گناهان تازه‌اي اختراع كنند كه قبل از آن نمي‌كردند، خدا نيز ، بلاهاي جديدي را كه تا آن روز نديده و نشناخته باشند، برايشان پديد مي آورد.

(بحارالأنوار، جلد 70 ، صفحه 343 ، حديث 26)